Në periudhën e kaluar, zyrtari i LSDM-së opozitare, Gerasim Lazov, ka bërë vazhdimisht akuza kundër FFM-së, me theks të veçantë në punën e bordit të arbitrëve pranë federatës së futbollit.
Në postimin e tij të fundit në rrjetet sociale, Lazov deklaron se kushtet e punës së arbitrëve janë përkeqësuar ndjeshëm, madje edhe gjatë miratimit të standardeve të arbitrëve, por edhe se tarifat e këtyre të fundit janë ulur, si dhe fakti që pagesa e tyre po vonohet.
Lazov, ndër të tjera, pyet nëse integriteti i gjykimit është shkelur nga dështimi i supozuar i disa arbitrëve vendas për të kryer një test dopingu për narkotikë duke marrë mostra gjaku dhe urinë!?
Federata e Futbollit e Maqedonisë i mohon të gjitha këto akuza, duke pohuar, se “nëse dëshira e folësit është që të marrë vëmendjen e publikut, një gjë e tillë sigurisht është e mundur edhe pa FFM-në dhe fyerje dhe shpifje në baza personale, pasi FFM-ja nuk është një organ politik, dhe as që do të jetë pjesë e mjedisit politik, por as nuk do të lejojë që futbolli të përfshihet në llogaritjet partiake”.
Megjithatë, për shumicën dërmuese të punëtorëve sportiv të futbollit, është jashtëzakonisht e papranueshme, që akuzat për testet pozitive të dopingut të disa prej arbitrëve aktual vijnë nga një person që është në marrëdhënie të ngushta me ish-arbtrin e futbollit Slagjan Markovski, i cili, nga ana tjetër, u kap me kokainë në vitin 2025, për të cilën u akuzua për një vepër penale sipas nenit 215, derisa në vitin 2022 u akuzua për një vepër penale për dhunë sipas nenit 386, siç dëshmohet nga fotot e Lazovit me Markoskin.
Karriera, e tashmë ish arbitrit Slagjan Markoski filloi në një kohë kur Angel Bungurov ishte në krye të Komisionit të arbitrëve pranë FFM-së, dhe ai u bë gjyqtar ndërkombëtar në një kohë kur Muamed Sejdini ishte president i FFM-së.
Nga ana tjetër, është fakt që Slagjan Markoski, për të cilin ekzistojnë dy krime të rënda, është fshirë nga lista e arbitrëve, pasi Masar Omeragiç mori detyrën si president i ri i FFM-së.
Është gjithashtu e qartë se kontaktet personale dhe fotografitë në vetvete nuk përbëjnë prova të ndonjë paligjshmërie, por futbolldashësit në vendin tonë, kur pretendime të caktuara vijnë publikisht nga një zyrtar partiak, me të drejtë pret prova për to dhe përpunimin e tyre nga institucionet kompetente vendase. Përndryshe, shpifja publike e individëve sigurisht që mban përgjegjësi para autoriteteve kompetente gjyqësore, si dhe faktin që publiku ka të drejtë të bëjë pyetje në lidhje me afërsinë me individët, e pikërisht atyre personave që marrin pjesë aktive në debatet publike mbi mënyrën e menaxhimit të futbollit vendor.
